Konstrukcja stacji
Na I odcinku metra zastosowano cztery typy stacji, różniące się w zasadzie konstrukcją hali peronowej:
- cztery stacje z łukową halą peronową ("Kabaty", "Wierzbno", "Racławicka", "Pole Mokotowskie"),
- pięć stacji z dwunawową halą peronową z rzędem słupów w osi peronu ("Natolin", "Imielin", "Stokłosy", "Ursynów", "Służew"),
- jedną stację z jednonawową halą peronową, stropem płytowo - żebrowym, bocznymi galeriami ("Wilanowska"),
- jedną stację z jednonawową halą peronową z płaskim stropem ("Politechnika").
Hala peronowa łukowa
Jej konstrukcję stanowi monolityczna rama żelbetowa o ryglu łukowym.
Hala peronowa dwunawowa
Konstrukcję stanowi
tutaj dwunawowa rama z monolityczną płyta denną, ścianami i rzędem
słupów w osi peronu, przykryta żelbetowymi prefabrykatami. Konstrukcja
płyty peronu - prefabrykowana.
Hala peronowa jednonawowa z galeriami bocznymi
Strop
nad stacją płytowo - żebrowy wykonany z prefabrykatów i monolitycznej
płyty żelbetowej. Galerie wspornikowe mają konstrukcję płytowo - żebrową
uzyskaną w wyniku zastosowania prefabrykowanych siatkobetonowych
deskowań, stanowiących jednocześnie element wykończeniowy dolnej
powierzchni.
Hala peronowa jednonawowa z płaskim stropem
Wykonana
metodą "stropową". Ściany szczelinowe stanowiły obudowę tymczasową
wykopu oraz stałą konstrukcję ścian stacji. Na ścianach szczelinowych
oparto płytowy strop monolityczny i pod jego osłoną realizowano
pozostałe roboty ziemne a następnie wewnętrzne konstrukcje stacji.
