Na I odcinku metra zastosowano cztery typy stacji, różniące się w zasadzie konstrukcją hali peronowej:

  • cztery stacje z łukową halą peronową ("Kabaty", "Wierzbno", "Racławicka", "Pole Mokotowskie"),
  • pięć stacji z dwunawową halą peronową z rzędem słupów w osi peronu ("Natolin", "Imielin", "Stokłosy", "Ursynów", "Służew"),
  • jedną stację z jednonawową halą peronową, stropem płytowo - żebrowym, bocznymi galeriami ("Wilanowska"),
  • jedną stację z jednonawową halą peronową z płaskim stropem ("Politechnika").

Hala peronowa łukowa
Jej konstrukcję stanowi monolityczna rama żelbetowa o ryglu łukowym.

Hala peronowa dwunawowa
Konstrukcję stanowi tutaj dwunawowa rama z monolityczną płyta denną, ścianami i rzędem słupów w osi peronu, przykryta żelbetowymi prefabrykatami. Konstrukcja płyty peronu - prefabrykowana.

Hala peronowa jednonawowa z galeriami bocznymi
Strop nad stacją płytowo - żebrowy wykonany z prefabrykatów i monolitycznej płyty żelbetowej. Galerie wspornikowe mają konstrukcję płytowo - żebrową uzyskaną w wyniku zastosowania prefabrykowanych siatkobetonowych deskowań, stanowiących jednocześnie element wykończeniowy dolnej powierzchni.

Hala peronowa jednonawowa z płaskim stropem
Wykonana metodą "stropową". Ściany szczelinowe stanowiły obudowę tymczasową wykopu oraz stałą konstrukcję ścian stacji. Na ścianach szczelinowych oparto płytowy strop monolityczny i pod jego osłoną realizowano pozostałe roboty ziemne a następnie wewnętrzne konstrukcje stacji.