Słownik budowniczego to najważniejsze pojęcia związane z budową II linii metra, które ukazujemy w nowy sposób. Ma przybliżyć istotę tego, czym tak naprawdę jest budowa, a co często jest ukryte pod zdrobnieniami takimi, jak murek, przekładka czy ścianka. Kolejne pojęcie: Murek prowadzący.

Murek prowadzący - to tak naprawdę ściana żelbetowa, wykorzystywana przy budowie ścian szczelinowych.

Do budowy niewielkiego fragmentu murku prowadzącego o szerokości 30 cm i długości 120 cm potrzeba aż 15 kg stali i 900kg betonu (to waga porównywalna z ciężarem samochodu osobowego). Oznacza to, że aby wybudować tylko murki prowadzące dla przyszłej stacji C15 (Dworzec Wileński) należy zużyć 12,75 ton stali i 765 ton betonu. Długość murków na tej stacji to ok 850 m, czyli tyle, ile wynosiłby obwód Stadionu Narodowego. Murki prowadzące podobnej długości musiały być wykonane na budowie wszystkich 7 stacji i 6 wentylatorni.

Najdłuższy murek jest na stacji C09, gdzie jego długość przekracza 1150 m. Najkrótszy z kolei to stacja C11 – Świętokrzyska, gdzie trzeba zbudować 640 m konstrukcji.

Wentylatornie metra to skomplikowane technologicznie budowle, o niezwykle ważnych funkcjach. Ich technologia budowy jest podobna do budowy stacji. Aby je zbudować konieczne jest wykonanie ścian szczelinowych na odpowiedniej głębokości, a wcześniej wykonanie przekładek i murków prowadzących. Murek prowadzący na budowie wentylatorni V11 (powstaje przy Świętokrzyskiej) będzie niewiele krótszy niż ten przy stacji Świętokrzyska.

Łączna długość murków prowadzących, które należy wykonać dla potrzeb budowy odcinka centralnego II linii metra wynosi niemal 8 km - czyli tyle, ile wynosi w przybliżeniu odległość z Okęcia do centrum Warszawy i ponad dwukrotnie więcej niż szerokość Zalewu Zegrzyńskiego.

 

Wróć